Esselamu Aleykum...
"İlim,Allah'a karşı esas duruşunu bozmamaktır.." demiş İbn-i Mesud (r.a). Bilenlerle bilmeyenler bir olur mu? Elbette değil. Ancak ilim çok şey bilmek de değil.! Bir ilim ki sana Allah'ı buldurmuyorsa,cehalet mürekkebini yalamışsın demektir.. nitekim Kur'an 'a göre cehalet,Allah'ı bilmemektir.. [örneğin ebu cehil.. o dönemlerde mekke'de sayılı kişiler okuma-yazma bilirken kendisi iki dil biliyormuş.ve bunlardan biri olan Habeşçe'yi ana dili gibi konuşabiliyormuş.]
Bizler,El-Alim olan Rabbimizin sonsuz ilmine muhtacız.Eğer o bildirmeseydi en basit şeyleri bile bilmiyor olurduk. Hal böyle iken, bir insan nasıl olur da Rabbine karşı büyüklenebilir! "Kebir" olan Allah iken,O'nun izni ve emri olmaksızın tek bir yaprak dahi kımıldamazken, kendini insan zanneden varlık(!) nasıl olur da kendi kendine yettiğini zanndebilir..Böyle bir insanın iki ya da üç tane üniversite bitirmiş olması,onun alim olduğunu göstermez. Çünkü o,aldığı ilim karşısında Rabbine olan esas duruşunu bozmuştur..Ve bu insanlar(!) aslında cehalet mürkkebini yalamıştır....
..Ey Alim olan Rabbim..Kendi kendimize yetmediğimizi bizlere bildir..(amin)

El-ALİM olan Allah'ım bizleri hakkımızda hayırlı olan ilimlerle kuşat...
Aldığımız ilimle amel edebilmeyi ve emri bil mağrufta bulunabilmeyi nasip eyle...

İnsanoğlu , herşeyi, herkesten gizleyebilir ama onu yaratan, o muhteşem beden fabrikasını inşa eden , o beyin ve kalbin gerçek sahibinden hiçbir şey gizleyemez.

Zira O, '' sinelerin özünü bilendir! ''

Beyda, nöbetin mübarek olsun inş.

İlmine gayet yoktur.
Her türlü bilmek Senin bilgilendirmenledir.
Ben bildiğim şeyi var edildiği için bilirim;Senin bildiğin ise Sen bilgiğin için var edilir..
Senin ilminin ayinesinde yokluğun esrarı günş gibi aşikardır.
Senin ilminin kitabında iki cihan gaybı gün yüzü gibi ayandır..
Açık edip söylediğimi de bilirsin
Susup kendime sakladığımı da bilirsin.
Unutup kendime sakladığımı da bilirsin..
Kendi kuyularıma aklımın iplerini salarım,kendime aklım ermez.
Beni benden çok bilensin.
Kalbimin kuytularında el yordamıyla dolaşırım,kendime kendim yetmez.
Beni benden saklayansın.
Bana benden çok sırdaşsın...


İlim ver bana.
Bildiğimi bilenlerden eyle beni.
Bilmdiğimi bilenlerden eyle beni.
Bana eşyanın hakikatini bildir.
Dilime gelmeyen isteklerimi de gerçkleştir.
Aklıma gelmeyen arzularma eriştir beni.
Unutuşa bırakma beni.
Gaybın sırlarına aşina eyle kalbimi.
Sana malum olan ayıp ve kusurlarımla utandırma beni.
Dalalete düşnlrin her halini,her hilesini;her şüphesini Sen kuşatırsın..
Hidayetinle sarıp sarmala kalbimi...
[amiin ya Rabb!]

(Senai DEMİRCİ)