Hadi Yaprak Toplayalım!!!

**esma_** · (Bu Mesaj 07-02-2010 08:21 PM değiştirilmiştir. Değiştiren : esma_.)

Bugün yaprak toplama günün olsun.

Karmakarışıksın. Dağılmış saçıp savrulmuş. Hayat istediğin gibi gitmemiş. Gitmiyor. Gitmeyecek. Sanki her şey düşmüş olması gereken yerden. Bir mucize bekliyorsun

Beklediğin mucize bir türlü gerçekleşmiyor. Beklemediğin mucizelere ne dersin?
Bir gün daha açılıyor önünde. Yaprak yaprak dökülüyor hayat ayakuçlarına. Haydi topla hayatı. Tut. Bir yaprağı tutar gibi. Hayat aslında öylesine hafif ki. Ruh gibi. Rüzgâr gibi. Sen gibi.

Ağır olan senin kalbin biliyorsun. Varsın kalbin ağırlaşmış olsun. Kalbindeki tüm olanlarla olmayanlarla sensin. Hadi ama. Hadi.
Kalkıyorsun. Yollara koyuluyorsun. Her gün gidip geldiğin aşina yollara. Bir yerlere varmak için. Varıyorsun. İşyerine. Merdivenleri çıkıyorsun. Ağır ağır. Dura kalka. Kalbinin ağırlığı ayaklarına inmiş. Masana varıyorsun.
Oturuyorsun. Bir çay söylüyorsun. Dalıyorsun. Kaşığı tutuyorsun bir müddet parmaklarında. Hadi çık o karanlık dehlizden. Vehim ve vesveseler acabalar keşkelerle boğulduğun kuyudan çekip çıkaracak bir mucize gerçekleşecek birazdan. Kaşığı bardağın içine daldırıyorsun. Ağır ağır karıştırıyorsun. Şeker eriyip görünmezleşiyor. Daha başka hangi mucizeyi arıyorsun?
İşte tam gözlerinin önünde mucize. İşte parmakların bardağı kavrıyor elin hafifçe yanıyor. Başka ne istiyorsun hayattan? Başka ne sahiden! Hadi gözlerin yorulmadı mı hayallerindeki vehimlere bakmaktan?

Yürürken bir ağacın önünden geçmiştin. Yaprak yaprak dökülmüştü hayat ayakuçlarına. Kalbinin ağırlığına odaklanmıyorsun. En azından bugün. Kalbinin içinde ne varsa her şeyiyle senin oluyor bugün. Her şeyiyle. Acısıyla tatlısıyla. Hüzünleri de senin lezzetleri de. Senin kalbin o. Senin. Neden kalbine sahip çıkmıyorsun? Kalbinin hüznünü reddedenler hayatı reddeder. Sen hüzünden toprağın hüznünden yaratıldın. Toprak en hüzünlü varlıktır. Aynı zamanda tüm neşelerin de kaynağı.Hayır ne hissedersen hisset bugün oflama puflama yok. Nedenler niçinler niyeler yok. Neden biliyor musun? Bugün senin günün. Nesi mi var bugünün? Hadi ama baksana yapraklar dökülüyor. Yaprak yaprak dökülüyor hayat ayakuçlarına. Bugün yaprak topladın. Ayaklarının ucuna dökülmüş hayatı topladın ve masanın üzerine koydun. Masanda duran hayattır. Seyrediyorsun onu. Çalışırken bakışların ona kayacak sık sık bugün. Sana tebessüm etmeyenlerin yerine o tebessüm edecek. Yaprakların hışırtılarıyla dolacak yüreğin. O hışırtılar hayatın hışırtısı olacak.

Varsın desinler varsın küçümsesinler seni. "Bu yaprağın burada ne işi var!" desinler. Bunu diyecek olanlar yerden aldığın şeyin hayat olduğunu bilemeyecekler. Bugün senin yaprak toplama günün. Bugün senin günün.
Bugün önemli bir gün olsun. Bugün özel bir gün olsun. Ne özelliği var ki demeden. Hayat nazarımıza göre şekil alır. Bugün özel bir gün dersen özel bir gün olur. Bugün sıradan bir gün dersen de sıradan.
Arkadaşın masana bir poğaça bırakıyor. Mis gibi kokuyor. Baksana ne güzel kızarmış. Hâlâ bir mucize bekliyorsun. Mucize poğaçanın yüzeyinde yansıyor işte. Ateşte pişmiş. Senin için. Baksana sonsuz rahmet tecelli ediyor. Sonsuz bir mucize. Daha ne istiyorsun?

Her şey her varlık bir yol kavşağıdır. Bugün yapraktır önüne çıkan kavşak yarın başka bir varlık. Sen yeter ki elinden tut yaprağın seni hayata götürecek. Hadi dalıp gitme vehimlerine. Vehimlerle dolu hayallerine. Bak yaprak var masanda. Gerçek ve somut. Ona odaklanıyorsun. Her ne vakit vehimlere dalıp gidersen yaprağı eline alacak onu koklayacak seyredeceksin. Bunu neden istediğimi anladın değil mi?

Biliyor musun niçin bunca yıldız vardır gökyüzünde? Yıldızlar da başka bir yol kavşağı. Her varlık bizi O’nun sonsuz rahmet âlemlerine götürür. Bir gün de belki gökyüzünü konuşuruz. Olur mu? Bu arada Rilke’nin şu dizeleri bugüne ışıltılar saçsın: "Düşer yapraklar düşer sanki uzaklıklardan… Ama var Biri bu düşmeyi ellerinde/tutar sonsuz yumuşak"
Biliyor musun istersen yarın da senin günün olabilir. Yeter ki iste. O’ndan.
Hey dalıp gitme vehim ve vesveseli hayallerine. Önündeki yaprağı küstürme.

Mustafa ULUSOY

**B-İ-Ş-R-E-V** · 07-02-2010, 08:22 PM

Selamun Aleykum
Yazılarında kaybolduğum adam
ve paylaşan sen
Adam yol tanığım ona selamımı her zamanki gibi özel iletirim
ama sen vesile oldun
yüzümdeki tebessüme...
Şimdi ben süslerim dualarımı baş yerinde adı Esma olan sözcükler dökülür dilime
..........

Yaprak dökümü derler bu zamanlar için
Biz yaprak toplayalım
ama en önemlisi elimize gelmeyi bekleyen yaprak
ve hayat her anında bir süprizle beklerken hayalde değil yaprakta tutunmak
üstüne çizmek sonra sessiz sessiz ALLAH BİR diyerek...

Mü'minin hayali duasıdır derken elindeki yapraklar
ve seni bekleyen yapraklı çınarlar...
RABBim yapraklara bakarken çınarları gösteren yıldızların ardından koşabilmeyi nasib eylesin teheccüd bulvarında inşaALLAH.

**esma_** · (Bu Mesaj 07-02-2010 08:42 PM değiştirilmiştir. Değiştiren : esma_.)

Ve Aleyküm Selam
Ne güzel dualarda birleşmek
ve ne güzel bir kalbi güzelin duasının başına ilişmek...
Dua etmek bir gayba gıyabında
aslında kendine dua etmektir melekler aracılığıyla...

hep hayatımızın hazanındayız aslında...bilemiyiz sonrasını...
o yüzden her düşen yaprak değilmidir aslında son yaprak...
son namaz...son dua...

Ve nihayetinde ne güzel mahlukata manayı harfiyle bakmak...

vesselam veddua